Ο ΑΓΩΝΑΣ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΣΤΟ ΕΣΤΙΑΤΟΡΙΟ “BANQUET” ΕΙΝΑΙ ΚΑΘΟΡΙΣΤΙΚΟΣ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΥΣ

www.tips-fb.com | Posted in , , , , , , , | Posted on 5:00 μ.μ.

Τα πραγματικά γεγονότα

Στις 5 Απρίλη η εργοδοσία του Banquet ανακοίνωσε στο συνάδελφο Βαγγέλη Κιτσώνη ότι έπρεπε να επιστρέψει το ένα από τα δύο πουκάμισα της εργασίας του, ενώ ταυτόχρονα δεν του είπε για το αν και πότε θα ξαναδούλευε. Σε ερώτηση του συναδέλφου αν συμβαίνει κάτι, η εργοδοσία απαξίωσε ακόμη και να του απαντήσει. Και αυτό συνεχιζόταν για δύο ολόκληρες εβδομάδες. Αυτή η έμμεση απόλυση ήταν η «ποινή» για το «μεγάλο αμάρτημα» που διέπραξε ο συνάδελφος Κιτσώνης να ζητήσει την καταβολή του δώρου Πάσχα και την έγκαιρη καταβολή των δεδουλευμένων του. Να σημειώσουμε ότι ο συνάδελφος ήταν εντελώς ανασφάλιστος, αφού δεν του είχε γίνει πρόσληψη, παρ’ όλο που δούλευε ήδη από τον Οκτώβρη του 2009 και απασχολούνταν άλλες φορές 5 ημέρες την εβδομάδα και άλλες 6, άλλες φορές 8 ώρες την ημέρα και άλλες 12 ώρες την ημέρα.

Στο εστιατόριο Banquet η εργοδοσία δεν τηρούσε την εργατική νομοθεσία:

α) Διατηρούσε πολλούς εργαζόμενους ανασφάλιστους, σε καθεστώς «μαύρης» εργασίας. Όσους τελικά ασφάλιζε μετά από μήνες, δεν τους κολλούσε τα κανονικά ένσημα. Εργαζόμενοι με πλήρες ωράριο κολλούσαν 17 ή και λιγότερα ένσημα, πολλοί μετανάστες και έλληνες εργαζόμενοι ήταν και παραμένουν εντελώς ανασφάλιστοι. Η εργοδοσία δεν έδινε τα κανονικά ρεπό με αποτέλεσμα οι εργαζόμενοι να δουλεύουν πάντοτε και 6η μέρα, δίχως να την πληρώνονται με την κανονική προσαύξηση.

β) Δεν κατέβαλε τα δώρα Πάσχα, Χριστουγέννων και επιδόματα αδείας ή έδινε μόνο μέρος αυτών σε ορισμένους «τυχερούς». Ο Κιτσώνης απολύθηκε γιατί ζήτησε να καταβληθεί το δώρο του Πάσχα. Πολλοί εργαζόμενοι ρωτούσαν τους εργοδότες πότε θα πληρωθούν για να πάρουν απαντήσεις όπως «βαριέμαι τώρα»(!!!). Και συνήθως οι εργαζόμενοι αναγκάζονταν να υπογράψουν ότι έλαβαν περισσότερα χρήματα απ’ ό,τι στην πραγματικότητα!!!

γ) Δεν κατέβαλε τις προσαυξήσεις για αργίες, νυχτερινά, Κυριακές, υπερωριακή εργασία, και εργασία κατά τη διάρκεια των ρεπό. Το κατάστημα ήταν κλειστό φέτος μόνο την Πρωτοχρονιά. Αν και το ωράριο τελειώνει στις 2πμ, το κατάστημα παρέμενε συχνά ανοιχτό ως τις 4 το πρωί δίχως να καταβάλλονται υπερωρίες. Μόνο στο μαγειρείο δινόταν υπερωρία, και αυτή μόνο η μία από τις δύο ώρες. Οι άδειες ήταν άνευ αποδοχών.

δ) Αργούσε πάντα να καταβάλει τα δεδουλευμένα με αποτέλεσμα οι εργαζόμενοι να αναγκάζονται να δανείζονται για να μπορούν να ζήσουν.

ε) Δεν πλήρωνε κανονικά τους μισθούς με βάση τη συλλογική σύμβαση εργασίας του επισιτισμού και ανάλογα με τη θέση εργασίας του κάθε εργαζόμενου.

στ) Ενώ ήταν υποχρεωμένος από τη συλλογική σύμβαση εργασίας του επισιτισμού να προσφέρει φαγητό στους εργαζόμενους, αρνούνταν να το παρέχει σταθερά και μάλιστα έβριζε όποιον εργαζόμενο τσιμπολογούσε κανένα κομμάτι ψωμί προσπαθώντας να ξεγελάσει την πείνα του. Οι μάγειρες είχαν εντολές να ετοιμάζουν γεύματα (πίτσες, ψωμί, τυρί) για τους εργαζόμενους μόνο κατά το κλείσιμο του καταστήματος και μόνο αν δεν είχαν φόρτο εργασίας! Εργαζόμενοι που δούλευαν από τις 14:00 ως τις 04:00 το πρωί έτρωγαν στις 9 το βράδυ ατομικά για δέκα λεπτά, κι αυτό αν προλάβαιναν.

ζ) Επέβαλε πρόστιμα στους εργαζόμενους αν καθυστερούσαν ένα λεπτό να προσέλθουν στην εργασία τους ή αν κάτι κατά τη γνώμη του δεν έκαναν σωστά. Έχουν επιβληθεί ορισμένες φορές ακόμη και πρόστιμα 20 ευρώ σε συναδέλφους που αργούσαν να πάνε στην εργασία τους δέκα λεπτά, ακόμη και αν η εργασία τους ήταν 4ωρη με αμοιβή 15 ευρώ!!!

η) Και το πιο εξωφρενικό, κρατούσε για τον εαυτό του τα φιλοδωρήματα που έδιναν οι πελάτες για τους εργαζόμενους. Τα φιλοδωρήματα υπολογίζονται από τους εργαζόμενους σε 400 ευρώ κατά μέσο όρο ημερησίως. Απ’ αυτά, ούτε τα μισά δεν επέστρεφαν στους εργαζόμενους, μια που τη διαχείρισή τους την είχε ο ίδιος ο εργοδότης!

Αυτός ο «αγγελικός» εργοδότης προτιμούσε να καπνίζει πανάκριβα πούρα παρά να δώσει ένα ευρώ από τα νόμιμα δεδουλευμένα στους εργαζόμενους. Προτιμούσε να απολύει τους εργαζόμενους όταν έδειχναν έστω και την παραμικρή δυσφορία για την αδικία και την ταπείνωση που δέχονταν. Με άλλα λόγια, ο συγκεκριμένος εργοδότης ήταν η προσωποποίηση του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου και εφάρμοζε ήδη αυτά που η κυβέρνηση, το ΔΝΤ και η Ευρωπαϊκή Ένωση θέλουν να εφαρμόσουν σε όλους τους εργαζόμενους. Διαβαστε περισσοτερα στο http://epitropibanquet.blog.com/
back to top